وقتی داری بالا میری مهربان باش و فروتن، چون وقتی که داری سقوط میکنی از

کنار همین آدمها رد میشی

1-  به خاطر داشته باش که
 عشق‎های سترگ ودستاوردهای عظیم، به
خطر کردن‎ها و ریسک‎های بزرگ محتاج‎اند.

2-   وقتی چیزی را از دست دادی، درس گرفتن از آن را از دست نده.

3- این سه میم را از همواره دنبال کن:

* محبت و احترام بهخود را
* محبت به همگان را

* مسؤولیت‎پذیری در برابر کارهایی که کرده‎ای

4- به خاطر داشته باش دست
نیافتن به آنچه می‎جویی، گاه اقبالی بزرگ است.

5- اگر می‎خواهی قواعد بازی
 را عوض کنی، نخست قواعد را فرابگیر.

6- به خاطر یک مشاجره‎ی کوچک،
 ارتباطی بزرگ را از دست نده.

7-  وقتی دانستی که خطایی مرتکب شده‎ای، گام‎هایی را پیاپی برای جبران
 آن خطا بردار.

8-  بخشی از هر روز خود را به
 تنهایی گذران.

9-  چشمان خود را نسبت به
 تغییرات بگشا، اما ارزش‎های خود را
به‎سادگی در برابر آنها فرومگذار.

10-  به خاطر داشته باش که گاه سکوت بهترین پاسخ است.

11-  شرافتمندانه بزی؛ تا هرگاه بیش‎تر عمر کردی، با یادآوری
 زندگی خویش دوباره شادی را تجربه کنی.

12-  زیرساخت زندگی شما، وجود
جوی از محبت و عشق در محیط خانه و
خانواده است.

13-  در مواقعی که با محبوب خویش ماجرا می‎کنی و از او گلهداری، تنها به موضوعات کنونی بپرداز و سراغی از گلایه‎های قدیم نگیر.

14-   دانش خود را با دیگران در
میان بگذار. این تنها راه جاودانگی
است.

15-  با دنیا و زندگیِ زمینی بر سر مهر باش.

16-  سالی یک بار به جایی برو که تا کنون هرگز نرفته‎ای.

17-  بدان که بهترین ارتباط، آن است که عشق شما به هم، از نیاز شما
به هم سبقت گیرد.

18-  وقتی می خواهی موفقیت خود را ارزیابی کنی، ببین چه چیز را از دست داده‎ای که چنین موفقیتی را به دست آورده‎ای.

19-  در عشق و آشپزی، جسورانه
دل را به دریا بزن

سلف سرويس زندگي

داستاني در مورد اولين ديدار «امت فاکس»، نويسنده و فيلسوف معاصر، ازرستوران سلف سرويس؛ هنگامي که براي نخستين بار به آمريکا رفت. وي که تا آنزمان، هرگز به چنين رستوراني نرفته بود در گوشه­اي به انتظار نشست با اين نيت که از او پذيرايي شود.

 اما هرچه لحظات بيشتري سپري مي شد ناشکيبايي او از اينکه مي­ديد پيشخدمت­ها کوچکترين توجهي به او ندارند شدت گرفت. از همه بدتر اينکه مشاهده مي­کرد کساني پس از او وارد شده بودند و در مقابل بشقاب­هاي پر از غذا نشسته و مشغول خوردن بودند وي با ناراحتي به مردي که بر سر ميز مجاور نشسته بود، نزديک شد و گفت:«من حدود بيست دقيقه است که در اينجا نشسته­ام بدون آنکه کسي کوچکترين توجهي به من نشان دهد.

حالا مي بينم شما که پنج دقيقه پيش وارد شديد با بشقابي پر از غذا در مقابلتان اينجا نشسته ايد!موضوع چيست؟ مردم اين کشور چگونه پذيرايي مي شوند؟» مرد با تعجب گفت:« ولي اينجا سلف سرويس است.»

 سپس به قسمت انتهايي رستوران جايي که غذاها به مقدار فراوان چيده شده بود، اشاره کرد و ادامه داد:« به آنجا برويد، يک سيني برداريد و هر چه مي­خواهيد، انتخاب کنيد، پول آن را بپردازيد، بعد اينجا بنشينيد و آن را ميل کنيد.»

امت فاکس که قدري احساس حماقت مي کرد، دستورات مرد را پي گرفت. اما وقتي غذا را روي ميز گذاشت ناگهان به ذهنش رسيد که زندگي هم در حکم سلف سرويس است.همه نوع رخدادها، فرصت­ها، موقعيت­ها، شادي­ها، سرورها و غم­ها در برابر ما قرار دارد.

در حالي که اغلب ما بي­حرکت به صندلي خود چسبيده­ايم و آن چنان محو اين هستيم که ديگران در بشقاب خود چه دارند و دچار شگفتي شده­ايم که چرا او سهم بيشتري دارد؟ که هرگز به ذهنمان نمي­رسد خيلي ساده از جاي خود برخيزيم و ببينيم چه چيزهايي فراهم است، سپس آنچه مي­خواهيم، برگزينيم.

هنگام انفجار و فرو پاشی ستارگان، گازها و موج های حاصل، ترکیبی بسیار زیبا بمانند گل رُز ایجاد می کنند.  

عکس ناسا (NASA) که توسط تلسکوپ هابل (Hubble Telescope) گرفته شده است :

این پدیده در قرآن مجید در سوره الرحمن آیه 37 بیان گردیده است:

فإذا انشقت السماء فکانت وردة کالدهان

هنگامی که آسمان از هم پاشیده شود و مانند رنگ سرخی رُز(گلگون) درآید

لحظه ای بیاندیشیم.....

لالالالا نــــــخواب ســـــودی نـــــداره

هـــــمون بــــهتر كه بـــــشماری ستـــــــاره

همون بهتر كه چـــــشمات وا بـــــمونه

كه مــــــاه غـــــصه ش نشه تنها بیــــــداره

لالالالا نــــــخواب زنـدونـــه دنــــیـــا

ســـــر نــــاســـازگـــاری داره بــــا مــــــا

بشیـن بــازم دعــا كن واســه اون كــه

مــــــا رو ایـــــنجا گــــذاشت تنهای تــنــها

لالالالا نـــــخــــــــواب اون راه دوره

خدا مــی دونه كــــه حـــالــش چــه جـوره

تـوی خلوت می گم اینجا كـسی نیست

خداییــش كـــــه دلــــم خیـــلی صــــــبوره

لالالالا نـــــخواب تـیـره ست چراغـم

مـثـله آتــــش فــــشون میــمونه داغـــــــــم

به جونه گــــلدونا كم غصه ای نیسـت

هـــزار شـــب شــد نیومد بــــاز ســراغــم

لالالالا نخـــواب خواب كه دوا نیست

دل دیــــونه داشتــن كـــه خـــطا نـیـســــت

میگن دسـت از سرش بـردار، نـمیشه

آخــه عــاشق شــدن كه دست ما نـیـســــت

لالالالا نخـــواب تـنـها مـــیمـــونـــــم

كـمـك كــــن قـــدر چــــشمـات رو بــدونـم

چـــــرا چـــشمات پـر خـشم عــزیزم؟

مـــگه مـــن مـــثل اون نـــــــامـــهربـونـم؟

لالالالا نــــخواب مــــاه و نــــگاه كن

مــــن اسفند و مــــیارم تــــــو دعــــا كـــن

بـــــگو بــرگرده پــیـش مـــا بـمـونــه

كـــتاب حـــافظ و بــــردار و وا كـــــــــــن

لالالالا نــــخواب ســـــرما تـــــو راهه

هـمـیـشه عـــــــمر خــوشبختی كــــــــــوتاهه

مـــیگن بــــا یــــه فرشته اونو دیــدن

دروغــــه جــــــون دریــــــا اشـتـبــــــــــاهه

لالالالا نــــخواب تلـــخه جــــدایــــی

كمـــــر خـــــــم مــــیشه زیــــر بی وفــایی

تو بـیـدار بـاش هـــمه تو خواب نازن

بـــرای  كـــــــی بخونــم پــــس لالایــــــی؟

لالالالا نــــخواب تــــــنـهایـــی زرده

اگـــــــه طـــــــولانی شـــــه مـثـله یه درده

اگـــــه چـشـم انـتـظار باشی كه هیچی

دروغ مــــیگی بــــه دل كــــه بــر میگرده

لالالالا نــــخواب اشــــكـــــــت زلاله

مـثـله بـــــارون پـــــای نـــــــــــخل وصاله

من وتو هم شب و هـم قلب وكـشـتـیم

ولـی اون چـی؟ چـقـدر اون بــــــــــی خیاله

لالالالا نــــخواب دنـــــیـا خـسـیـســه

واســـــــه كــــم آدمـی خــــوب مـــی نویسه

یكی لبهاش تو خوابم غرق خنده ست

یكی پلكهاش تو خوابم خــیس خـــــــــیسه

لالالالا نــــخواب عــــــاشق یه سیبه

هـمـیـشـه سـرخ و تـــــــب دار و غــــریبه

تا اون بالاست رسیده ست اماتنهاست

پـایـیـن هـــم كــــه بـیـفـتـه بــــی نـصـیـبـه

لالالالا نــــخواب ایـــــنجا سیـــــاهی

پــــــر امـــــــا تـــو تــــنگ قـصـه مـاهـی

اونی كه مـاهـا رو بیـدار نگـه داشت

الهــــی خـواب بـــــــاشه حـــــالا الهـــــــی

لالالالا نــــخواب تا اون بـــــــخوابه

بـشـیـن ایـنـقـدر كــــــه تـا خـورشیـد بـتابه

زمـونــی كـــه یـقـیـن كـردم بیدار شد

بـــــخواب بـــا یـــــاد عـكـسی كه تو قابـه

لالالالا بــــخواب بـیـداره حــــــــــالا

دیـــــگه بـــــاید بــــخــوابی پــــــس لالالا

بـــــخواب دیگه تو می تونی بخوابی

بـبـیـن خــــــــورشید اومــــد بـالای بــــالا

لالالالا ایـــــنــــم بــــود ســــرنوشتم

ایــــن از امـــــروز و اینم از گـــذشـته ام

نمی خوابم تا تو بـرگـردی یــك روز

مـــنم خـواب رو واسـه اون روز گــذاشتم

مرا ببخش

یارب مرا به سلسله انبیا ببخش          بر شاه اولیا، علی مرتضی ببخش

یارب گناه من بود از كوهها فزون          جرم مرا به فاطمه، خیرالنسا ببخش

هركار كرده‌ام، همه بد بوده و غلط        یارب مرا تو بر حسن مجتبی ببخش

یارب اگر كه جود وسخائی نكرده‌ام          ما را تو بر سخاوت اهل سخا ببخش

یارب مرا به رحمت بی‌منتها ببخش            یعنی به ساحت حرم كبریا ببخش 

یارب گناهكار و ذلیل و محقرم         عصیان من به شوكت عزّوجلا ببخش

یاب تو را به جاه و جلالت دهم قسم           جرم گذشته عفوكن و ماجرا ببخش

یارب مرا ببخش به اهل صلات و صوم            یعنی به نور صفوت اهل صفا ببخش

یارب تو را به نور جمالت دهم قسم         كز ظلمتم رهان و به نور هدا ببخش

یارب به نور ظلمت خاصان درگهت           این بنده را به ختم همه انبیا ببخش

یارب از این معاصی بسیار بی‌شمار
مستوجب عقوبتم؛ امّا مرا ببخش 

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام كه هر وقت در كوچه مان آوازت بلند میشود همه از هم میپرسند " چه كس مرده است؟ " چه غفلت بزرگی كه می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل كرده است .

قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یك نسخه عملی به یك افسانه موزه نشین مبدل كرده ام . یكی ذوق میكند كه ترا بر روی برنج نوشته،‌یكی ذوق میكند كه ترا فرش كرده ،‌یكی ذوق میكند كه ترابا طلا نوشته ،‌یكی به خود میبالد كه ترا در كوچك ترین قطع ممكن منتشر كرده و ... ! آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی كنیم ؟

   قرآن ! من شرمنده توام اگر حتی آنان كه ترا می خوانند و ترا می شنوند ،‌آنچنان به پایت می نشینند كه خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند . اگر چند آیه از ترا به یك نفس بخوانند مستمعین فریاد میزنند " احسنت ...! " گویی مسابقه نفس است ...

قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یك فستیوال مبدل شده ای حفظ كردن تو با شماره صفحه ،‌خواندن تو آز آخر به اول ،‌یك معرفت است یا یك ركورد گیری؟ ای كاش آنان كه ترا حفظ كرده اند ،‌حفظ كنی ، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نكنند .

خوشا به حال هر كسی كه دلش رحلی است برای تو .

آنانكه وقتی ترا می خوانند چنان حظ می كنند ،‌گویی كه قرآن همین الان به ایشان نازل شده است. آنچه ما باقرآن كرده ایم تنها بخشی از اسلام است كه به صلیب جهالت كشیدیم

من زمین و آسمان را  کهکشان را دوست دارم

من پل رنگین کمان را  آفتاب مهربان رادوست دارم

ابرهای پر ز باران کوهساران ماهتاب و لاله زاران

من تمام مردم خوب جهان را دوست دارم

عاشقان ناتوان را عشق های بی امان را

 من تمام شاپرکهای جهان را دوست دارم

دوستی های نهان را  خنده های ناگهان را

 بوسه های صادق و سرشارمان را

 من تمام درد های تلخ و شیرین جهان را  دوست دارم

مادران را  

قلبهای پاکشان را

اشکهای نابشان را

دستهای گرمشان را

حرفهای از صمیم قلبشان را

شوروشوق چشمشان را

من تمام ساکنان قلبهای عاشقان را دوست دارم

من دروغ بچگان را

شیطنتهای همیشه بکرشان را

رازشان را

پاکی احساسشان را

خنده های شادشان را

بادبادکهای قشنگ و نازشان را

دستهای کوچک وپربارشان را

هر نگاه خالی از نیرنگشان را

اعتماد خالی از تردیدشان را

من تمام شیطنتهای جهان را دوست دارم

سایه های کاج های مهربان را

بید مجنون ها و برگ نازشان را

سروها و قامت رعنایشان را

نخلها و ارتفاع نابشان را

تاکها و مستی انگورشان را

سر کشی های شراب و ...

راستی من تمام درختان انگور جهان را دوست دارم

نازهای معشوقان زمان را

دل شکستنهای بی منظورشان را

بوسه های گرمشان را

قهرهای تلخشان را

آشتیهای زود هنگامشان را

عشقهای آتشین و پر رنگشان را

قلبهای بی تاب و تنگشان را

آشنایی های پرلبخند شان را

و خداحافظی های پر اشکشان را

گریه های شوقشانرا

ضربه های قلبشان را

حرفهای بی حد و مرزشان را

من تمام عشق های جاودان را  دوست دارم

لیلی و مجنونمان را

خسرو و شیرینمان را

کوه کن فرهادمان را....

یادم آ مد من خدا را وخودم را وجهان را

دوست دارم

دوست دارم

دوست دارم

می پرستم.....

تا ابد هر جا که هستم

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن
ببين هم گريه هام از عشق .چه زندوني برام ساختن

عشق يعني در جهان رسوا شدن

 عشق يعني سست و بي پروا شدن

 عشق يعني ديدن بر در دوختن

 عشق يعني در فراقش سوختن

 عشق يعني سوختن يا ساختن

 عشق يعني زندگي را باختن

 عشق يعني قطعه ي شعري نا تمام

عشق يعني بهترين حسن ختام